استاد پورداوود ، کیومرث را در زبان اوستایی « گیه مرتن » ( Gaya maretan) و در زبان پهلوی « گیومرد» (Gayo mardy )می داند.

      این نام از دو بخش تشکیل شده است : 1- « گیه » یا « گیمه »  2- « مرتن» یا « مرته » یا « مرتنو». بخش نخست همان واژه ای است که در زبان پهلوی و فارسی به « گیا» و « گیاه» مبدل شده است . توضیح آن که در زبان پهلوی ، دو واژه ی « گیاه » یا «گیا» و «گیان » موجود است که نخستین به معنی گیاه ، علف ، درخت کوچک و دومی به معنی «جان » می باشد .

اما بخش دوم که از ریشۀ «مر» اوستایی به معنی مردن است ، همان واژه ای است که « مرتوم» به معنی مردم ، نوع انسان ، از تخمۀ انسان و « مرت» به معنی مرد ، انسان ، مذکر ، در زبان پهلوی از آن مشتق شده است .

بنابر آن چه گفته شده نتیجه می شود که « گیه مرتن» اوستایی و «گیومرت » پهلوی و « کیومرث » فارسی در مجموع به معنی « گیاه مردم » یا « مردم گیاه » و مهر گیاه است .